Beyin hasarı, görme kaybına yol açabilir; gözler değil!

İnme ve benzeri nörolojik hasarlar, görme alanında ortaya çıkan kayıplara yol açabilir. İnsanlar genellikle görme sorunlarını gözlerde ararken, gerçekte bu durum beyin kaynaklı olabilir. Beynin bu tür hasarları görme kapasitesini kaybetmesine sebep olabilir.

Görmenin gerçek kaynağı beynimizdir

Gözlerimiz görüntüleri sadece işleme merkezine ileten sensörler gibidir. görme merkezimizde yer alan görüntü işleme alanlar, sembolleri işlemek için hazırlanmıştır. Hafif bir kirli veya bozukluk bu süreci yavaşlatabilir. Bu nedenle, beynin doğru çalışmaması görme kabiliyetini engelliyor, görüşte azalma gerçek anlamda.

İnme sonrası görebilme yeteneği kısıtlanabilir

İnme veya felç geçiren kişiler, gözleri sağlıklı olsa da, beynin o bölgesinde oluşan hasar sebep bir kısmının kapanmasına sebep olabilir. nöral yolların bu alanlara ulaşamayışı görme alanının kısmen karanlık görüntüler oluşturmasına sebep olabilir. Bu durumda, gözlerin sağlıklı olup olmaması hiçbir önemi olmayan bir kişisel durum gelişebilir. Çoğu zaman uğranılan bu hasar neticesi, sembolleri görsel hatalar ve ciddi nedenidir.

Hasta farkında olmadan görme kaybı yaşayabilir

İnme sebebiyle oluşan görme alanı çok küçük olmayan alanlar, konuların dışındaki tehlikeleri beraberinde getirebilir. İnsanlar, fark etmedikleri eksik görüntüleri sığdırmadan fark edemeyebilir düşme riski taşırlar. enteresan olan ise, beyin bu duruma gelişen bozuklukları sayesinde bir görme alanı bozuk olmasıdır. Örneğin, bir kişi saatteki yiyeceği sadece görebildiği kısmını bırakır. Bu en şaşırtıcı örneği, Anton Sendromu olarak bir hastalık şeklidir. Beyin hasarına sıkça tedavi genellikle tedavi edilmez, hastanın gördüklerini doğru inanmak istediği gibi düşüncesine çok zordur. O problem, dünyaya bakış anlayışımızı test eder.

Hafıza ve hayal gücü görsel boşlukları dolduruyor

Görsel alanlarda meydana gelen yırtılmalar, hayali nesnelerin, görünen ve tanımlanmış şekillerin görülmesine sebep gelişebilir. Bu ölçüt, psikolojik olmayan görüntülerin bir sonucu dahilinde genellikle kayıplar ile görünümler. Sinirsel yapılar dış dünya gereksiz görsel uyarısı almadığında, zihin depolarını zorunlu olduğu çalışmalar başlatır. Netice olarak, bilinç bozuk alanı, hayal gücü veya tesadüfi üretilmiş görüntülerle doldurmaya çalışır, hastaya gerçek olmayan bir gerçeklik yaklaştırır. Hastalar bu|bu|n] görünümlerin sıklıkla gerçek olmadığını fark edebildikleri halde son derece korku ve şaşkınlık görebilirler.

Görsel halüsinasyonlar psikolojik değil, nörolojik sorunlar olabilir

Toplumda vizüel sanrı görenleri kesinlikle psikolojik hastalıkla bağlantılı değil. Beyin damar tıkanıklığı sonrası, Parkinson hastalığı veya yoğun migren dahil olabilir. Bu sendrom, görsel algının eksikliğine bağlı ortaya çıkan en bilinen nörolojik bir örnektir. Görüş alanındaki çekilen nesnelerin artçı olmadığını zihin anlayabilirler. Bu bağlamda, vizüel bozukluk gören hastaların, psikolojik etiketler yerine, detaylı nörolojik tetkikleri geçirmeleri önemlidir.

Erken rehabilitasyon, görme kaybını önemli ölçüde azaltabilir

İnme sonrası kaybedilen görme yeteneğinin geri kazanılması, kaçınılmaz adımların atılmasını gerektirir. Hastaların erken değerlendirilmeleri, nöral yolların esas sağ kalan dükkanlarını aktif hale getirilerek gözle görülen görme kapasitesini tekrar öğrenmeye sağlayabilir. Başarılı kişiye özel göz hareketleri ve planlı eğitimler, bireylerin kullanım alanlarını daha verimli kullanmalarına katkı sunar. Bu düzenli fiziksel çalışmalar, hastaların çevrelerini üst düzeyde izlemeyi öğrenmesini destek verir, düşmelere karşı koruma artabilir. Bu süreç sayesinde, hastalar birlikte bağımsız yaşamlarını hızlandırabilir.